Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

Θέλω να γράψω πολλά όμορφα πράγματα., να απιθανατίσω ευχάριστα συναισθήματα και να κρατήσω αυτή την αίσθηση για όσο αντέξει στο χρόνο.

Σήμερα είναι λες και όλα μπήκαν στη θέση τους. Τα κομμάτια του παζλ ενώθηκαν και όλα βρήκαν το δρόμο τους. Και περισσότερο εγώ βρήκα τον.δρόμο μου. Πάντα οι μεγάλες αλλαγές με βρίσκουν απροετοιμαστη. Πάντα τρομάζω στην σκέψη ότι πρέπει να αντιμετωπίσω κάτι καινούργιο και έτσι απλά καταλήγω να το αποφεύγω.  ( εξου και) Έχει αποδειχθεί περιτρανα πια πως χρειάζομαι αυτή την μικρή ώθηση για να ξαναμπω στο παιχνίδι και δυστυχώς δεν έρχεται πάντα. Και δεν θα έπρεπε να έρχεται πάντα, τελοσπαντων. Σήμερα την πήρα λοιπόν.

Νιώθω μερικές φορές σαν να χάνω τον εαυτό μου μέσα στις σκέψεις μου και μετά ξαφνικά καθώς συζητάω και έχω ηρεμήσει γιατί πολλά πράγματα έχουν ξεκαθαρίσει ξαφνικά νιώθω μια απόλυτη διαύγεια και όλα στο μυαλό μου καθαρίζουν. Νιώθω κυριολεκτικά να βγαίνω από μια ζαλαδα και μπορώ επιτέλους να δω τα πράγματα όπως.είναι.  Κάθε πότε και για πόσο καιρό διαρκεί αυτή η παρένθεση και τι μου κοστίζει κάθε φορά. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: