Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

Πως έφυγες, απ’ τη ζωή μου έτσι

Πως προχωράς? 

Πως λες θα κλείσω αυτό το βιβλίο και αρχίσω να γράφω άλλο? Δεν είναι απλά μια σελίδα, ούτε καν ένα κεφάλαιο. Πρέπει να αρχίσει η ιστορία από την αρχή. Μα εγώ παλεύω να βρω κενά ανάμεσα σε μουτζούρες και λέξεις για να γράψω λίγο ακόμα. Το πρώτο βιβλίο ποτέ δεν το ξεχνάς. Όποιο και αν είναι το τέλος , το κουβαλάς για πάντα.

Πως ξεχνάς?

Ένα άγγιγμα , μια λέξη , μια ανάσα. Τι να ξεχάσεις πρώτα? Μήπως να σβήσεις όλες τις μέρες και ύστερα τις νύχτες? Έπειτα τις λέξεις και τα χαμόγελα? Μετά τα χάδια και τα φιλιά? Στη συνέχεια τις μυρωδιές και τις γεύσεις? Και τέλος όλα τα κρεβάτια? Να γίνει το μυαλό σου σαν άσπρο σεντόνι. Τότε ξερίζωσε και πέτα τη καρδιά σου γιατί όσο και αν προσπαθείς, δεν θα ξεφύγεις όσο αυτή χτυπάει.

Πως ξαναρχίζεις?

Ποιος θα δεχτεί μεταχειρισμένα χάδια? Ποιος θα ακούσει χιλιοειπωμένα λόγια? Ποιος θα φιλήσει χείλη που είχαν ματώσει να λένε σ'αγαπώ? Πως το μυαλό θα δεχθεί άλλες σκέψεις εκτός από τη μορφή σου? Πως να ακούσω και να πω ό,τι έλεγα σε σένα? Πως να ανασάνω οξυγόνο αν δεν μου το δίνεις εσύ? Σε ποια σεντόνια να ξαπλώσω με άλλο σώμα αφού είναι όλα ματωμένα? Δεν είχα πολλά μα στα έδωσα όλα. Δεν έχω και δεν θέλω να δώσω άλλα.



4 σχόλια:

Yannis Politopoulos είπε...

Τα μεταχειρισμένα χάδια

Στην αγκαλιά των λέξεων μία κοπέλα αναζητά την ευτυχία. Σε μία διαύγεια ονείρων της η κοπέλα γράφει για τα ακρογιάλια της ψυχής της. Τότε μία κινηματογραφική ταινία πιάνει να περιγράφει τη ζωή της και τις σκέψεις της. Η κοπέλα ανταποκρίνεται. Γίνεται έτσι το κορίτσι της πιο αυθεντικής ταινίας. Γιατί είναι η ταινία των αισθημάτων της και ο τίτλος θα είναι το τελευταίο χάδι που θα γραφτεί.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Φιλημένη μες τους Κινηματογράφους είπε...

Καλησπέρα!

Δεν έχω λόγια για αυτό που μόλις διάβασα. Λατρεύω όταν οι άνθρωποι μεταχειρίζονται έτσι τις λέξεις που φτιάχνουν κάτι τόσο όμορφο. Χάρηκα που βρεθήκατε στον κόσμο μου :)

Birdy είπε...

κάποια μέρα θα ξανανιώσεις δυνατή θα το δεις.
απλά όλα θέλουν το χρόνο τους.
θα ανοίξεις νέο βιβλίο στη ζωή σου με πολύχρωμες σελίδες και πολλές φωτογραφίες.
πολύ ωραίο το κείμενο αν και χτυπάει ευαίσθητες χορδές.
σε φιλώ :)

Φιλημένη μες τους Κινηματογράφους είπε...

Μόλις διάβασα το δικό σου τελευταίο κειμενο. Πιστεύω καταλαβαίνεις και καταλαβαίνω. Χαίρομαι που ήρθες στα μέρη μου κ σε ευχαριστώ :)