Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

Πήρα το χαρτί στα χέρια μου και ένιωσα να φεύγει από πάνω μου ένα βάρος. Μια από τις ανασφάλειες που είχα στο σακίδιο μου έπεσε στο πάτωμα και έγινε κομμάτια. Κι αν είμαι πια με τη σφραγίδα τους τρελός, δεν μου κάνει διαφορά. Τουλάχιστον θα έχω κάτι να τους πω. Θα έχω ένα επίθετο παρέα στο όνομα μου. Τρελός. Κι αν με ρωτάνε "γιατί" θα τους λέω, είμαι τρελός. Κι αν με ρωτάνε "πώς" θα τους λέω, είμαι τρελός. Κι αν δε με αγαπούν θα τους λέω είμαι τρελός. Θα αγαπήσω την τρέλα μου. Θα την πάρω κοντά μου και θα της δώσω ένα σπίτι. Μέχρι που θα την κορνιζάρω στη εξώπορτα για να το ξέρουν όλοι. Να μη χτυπάνε το κουδούνι άμα δεν ξέρουνε ποιος είμαι. Κι αν το χτυπήσουν θα σημαίνει πως με δέχονται.

Δεν υπάρχουν σχόλια: