Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015
Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2015
Τέντωσε το χέρι σου. Θα σου το κόψω
Θα ήθελα να σε πιάσω και να σου δώσω ένα γλωσσόφιλο, να σε πνίξω με τη γλώσσα μου, έτσι για το γαμώτο. Για να μην σε έχω απωθημένο, για να μη με γυρίσει πίσω το πείσμα μου. Και μετά εκεί που θα έχεις μείνει και θα σκέφτεσαι πως να μου πεις ευγενικά ότι με βλέπεις "φιλικά", θα σου χώσω ένα χαστούκι για όλες τις μαλακίες που μου έχεις κάνει και θα σηκωθώ να φύγω. Για πάντα.
Rewind
Είναι όμορφο να απασχολείς το μυαλό σου με χαζογκομενικές ιστοριούλες. Ποιος ήρθε, ποιος έφυγε, ποιος άγγιξε. Αλήθεια ποιος σε άγγιξε? Ποιος από όλους αυτούς που γεμίζεις τον χρόνο σου σε άγγιξε πραγματικά? Κανένας, ένας μόνο ? Κι αυτός ο ένας, σου έφυγε με το ξημέρωμα. Γιατί ? Γιατί μετά από τόσο καιρό κάτι που ξεκίνησε τόσο όμορφα, με τόσες προοπτικές έπρεπε να τελειώσει άδοξα με μια πόρτα να κλείνει. Και όσες άνοιξαν ύστερα ήταν από χατιρι στην πλήξη μου, να ξέρεις. Μπορούσαμε να βρούμε μια λύση. Ένα συμβόλαιο με δικούς σου όρους. Λίγα πράγματα θα ζητούσα.. Ένα ποτό τις Κυριακές το βράδυ και ένα φιλί πριν βγω από το αμάξι. Αλλά νόμιζες σε θέλω αποκλειστικό, όχι. Ωραίο είναι το παιχνίδι, μαρεσει και μένα. Απλά μερικές φορές κουράζομαι. Γι'αυτό σε ήθελα, για τα αξημέρωτα βράδια της Δευτέρας, ίσως και καμία Τετάρτη για να σπάει η βδομάδα. Ούτε καν Παρασκευές και Σάββατα. Τις Κυριακές, μόνο τις Κυριακές.
Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2015
O 35
Αυτή τη στιγμή δεν είμαι καν νευριασμένη με τον "σωστό" εαυτό μου. Ίσως όσα ψεγάδια θυμού υπήρχαν έχουν εξαλειφθει από την κούραση.
Ήμουν έτοιμη να πάω. Πήρα τηλέφωνο την Δέσποινα και της είπα ότι θα πάω. Αλήθεια το σκεφτόμουν και το ήθελα τόσο πολύ. Και μετά ερχόταν η φοβισμένη φωνή της λογικής και μου φώναζε πως δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνω αυτό γιατί στην καλύτερη θα καταλήξω τύφλα και βιασμένη σε κανένα στενό. Φοβόμουν και η αλήθεια είναι είχα λόγους να φοβάμαι. Βέβαια από την άλλη είχα και τρόπους να προστατευθω.
Όπως και να χει από την ώρα που πήρα το μήνυμα υπήρχε μέσα μου μια συνεχής έκρηξη του ναι και του όχι. Το ναι τρομακτικό, ριψοκίνδυνο και σίγουρα διασκεδαστικό, το όχι ασφαλές, ηθικό και λίγο ανιαρο. Ένιωθα τις εκρήξεις μέσα μου, ποναγε το στήθος μου. Και μέχρι να μπω στο μετρό και να εξαλειφθει κάθε πιθανότητα αλήθεια πίστευα ότι θα πάω. Ότι χωρίς να το καταλάβω θα βρεθώ στο τραπέζι τους με ένα ποτό στο χέρι και τρεις ξένους δίπλα μου.
Τα μηνύματα του σαν να ήξεραν ακριβώς τι σκέφτομαι. Έλα, μου λέει θα σε γυρίσω εγώ σπίτι... Έλα, και θα τη βρούμε την άκρη... Έλα, σου λέω. Και έπρεπε κάθε φορά να επαναλαμβάνω στον εαυτό μου γιατί θα έλεγα όχι. Ένα ισχυρό και αμετάκλητο όχι με την προφαση ότι θα ήταν δύσκολο να γυρίσω αφού θα έκλεινε το μετρό και φυσικά δεν θα δεχόμουν να μπω στο αμάξι του.
Όταν τελικά έφυγα από το κέντρο ένιωσα μια τεράστια ανακούφιση, κούραση σχεδόν, αφού ο πόλεμος μέσα μου σταμάτησε και μπορούσα πάλι να ανασάνω. Ήταν τόσο ευχάριστο.. Ένιωσα απέραντη ηρεμία.
Περίμενα να μετανιώσω και να νιώσω ηλιθια που πάλι, παρόλο που όλο λέω θα σταματήσω να φοβάμαι, άφησα το φόβο να με καθοδήγησει και δεν έζησα ένα τρελό βράδυ ( ή και πρωί) . Όμως καταβαθος ήμουν ευγνώμων για αυτή μου την σωστή και ξενέρωτη πλευρά. Μερικές φορές με σώζει. Και παρόλο που μπορεί σήμερα να ήταν ότι πιο τρελό έχω κάνει και ο,τι πιο καλό έχω ζήσει θα μπορούσε επίσης να εξελιχθεί και πολύ άσχημα. Ή ακόμα κ αν δεν εξελισσοταν άσχημα, αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν μια επιλογή που ενδείκνυται να γίνει.
Τέλοσπαντων τέλος καλό όλα καλά. Γύρισα σπίτι σωα και αβλαβης, χωρίς να μετανιώσω. Προς το παρόν τουλάχιστον ίσως μου έρθει αύριο. Ποιος ξέρει.
Θέλω μια έξοδο με τους δικούς μου όρους. Θέλω να βγούμε θέλω να τον δω και από εκεί κ πέρα βλέπουμε.
Άλλωστε σε κάθε παιχνίδι έχεις δικαίωμα μόνο για ένα πάσο. Μετά το δεύτερο καίγεσαι.
Update 28/10
Δεν θα πω απλά πάσο. Θα φύγω από το παιχνίδι. Δεν φταίς εσύ που θέλεις να πηδηξεις ο,τι κινείται, φταίω εγώ που εκλεινα τα αυτιά μου σε ο,τι δεν μου άρεσε, και προσποιουμουν ότι έλεγες αυτά που ήθελα να ακούσω. Δεν ήταν κ δύσκολο, έπαιζες καλά. Γιατί να θέλει να μπλέξει μαζί σου χαζουλα, επειδή του άρεσαν τα αστεία σου ?
Ας κλείσουμε άλλη μια πόρτα.
Ήμουν έτοιμη να πάω. Πήρα τηλέφωνο την Δέσποινα και της είπα ότι θα πάω. Αλήθεια το σκεφτόμουν και το ήθελα τόσο πολύ. Και μετά ερχόταν η φοβισμένη φωνή της λογικής και μου φώναζε πως δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνω αυτό γιατί στην καλύτερη θα καταλήξω τύφλα και βιασμένη σε κανένα στενό. Φοβόμουν και η αλήθεια είναι είχα λόγους να φοβάμαι. Βέβαια από την άλλη είχα και τρόπους να προστατευθω.
Όπως και να χει από την ώρα που πήρα το μήνυμα υπήρχε μέσα μου μια συνεχής έκρηξη του ναι και του όχι. Το ναι τρομακτικό, ριψοκίνδυνο και σίγουρα διασκεδαστικό, το όχι ασφαλές, ηθικό και λίγο ανιαρο. Ένιωθα τις εκρήξεις μέσα μου, ποναγε το στήθος μου. Και μέχρι να μπω στο μετρό και να εξαλειφθει κάθε πιθανότητα αλήθεια πίστευα ότι θα πάω. Ότι χωρίς να το καταλάβω θα βρεθώ στο τραπέζι τους με ένα ποτό στο χέρι και τρεις ξένους δίπλα μου.
Τα μηνύματα του σαν να ήξεραν ακριβώς τι σκέφτομαι. Έλα, μου λέει θα σε γυρίσω εγώ σπίτι... Έλα, και θα τη βρούμε την άκρη... Έλα, σου λέω. Και έπρεπε κάθε φορά να επαναλαμβάνω στον εαυτό μου γιατί θα έλεγα όχι. Ένα ισχυρό και αμετάκλητο όχι με την προφαση ότι θα ήταν δύσκολο να γυρίσω αφού θα έκλεινε το μετρό και φυσικά δεν θα δεχόμουν να μπω στο αμάξι του.
Όταν τελικά έφυγα από το κέντρο ένιωσα μια τεράστια ανακούφιση, κούραση σχεδόν, αφού ο πόλεμος μέσα μου σταμάτησε και μπορούσα πάλι να ανασάνω. Ήταν τόσο ευχάριστο.. Ένιωσα απέραντη ηρεμία.
Περίμενα να μετανιώσω και να νιώσω ηλιθια που πάλι, παρόλο που όλο λέω θα σταματήσω να φοβάμαι, άφησα το φόβο να με καθοδήγησει και δεν έζησα ένα τρελό βράδυ ( ή και πρωί) . Όμως καταβαθος ήμουν ευγνώμων για αυτή μου την σωστή και ξενέρωτη πλευρά. Μερικές φορές με σώζει. Και παρόλο που μπορεί σήμερα να ήταν ότι πιο τρελό έχω κάνει και ο,τι πιο καλό έχω ζήσει θα μπορούσε επίσης να εξελιχθεί και πολύ άσχημα. Ή ακόμα κ αν δεν εξελισσοταν άσχημα, αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν μια επιλογή που ενδείκνυται να γίνει.
Τέλοσπαντων τέλος καλό όλα καλά. Γύρισα σπίτι σωα και αβλαβης, χωρίς να μετανιώσω. Προς το παρόν τουλάχιστον ίσως μου έρθει αύριο. Ποιος ξέρει.
Θέλω μια έξοδο με τους δικούς μου όρους. Θέλω να βγούμε θέλω να τον δω και από εκεί κ πέρα βλέπουμε.
Άλλωστε σε κάθε παιχνίδι έχεις δικαίωμα μόνο για ένα πάσο. Μετά το δεύτερο καίγεσαι.
Update 28/10
Δεν θα πω απλά πάσο. Θα φύγω από το παιχνίδι. Δεν φταίς εσύ που θέλεις να πηδηξεις ο,τι κινείται, φταίω εγώ που εκλεινα τα αυτιά μου σε ο,τι δεν μου άρεσε, και προσποιουμουν ότι έλεγες αυτά που ήθελα να ακούσω. Δεν ήταν κ δύσκολο, έπαιζες καλά. Γιατί να θέλει να μπλέξει μαζί σου χαζουλα, επειδή του άρεσαν τα αστεία σου ?
Ας κλείσουμε άλλη μια πόρτα.
Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2015
Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2015
You're a virgin who can't drive
Let's just take a second and appreciate the fact that my last blog was called like this and now none of these things apply.
Oh, well.
And also I need some self credit for publicly admitting(after several years) that I'm not a fucking virgin. Good job. First step to uncovering the ugly mess he left you in.
Oh, well.
And also I need some self credit for publicly admitting(after several years) that I'm not a fucking virgin. Good job. First step to uncovering the ugly mess he left you in.
Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2015
whatever words I say, I will always love you.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα από αυτή την απαίσια, μαλακισμένη πρόταση. Και όποιος μαλάκας ψεύτης την ξεστομίζει, προσπαθεί απλώς να κολλήσει τα σπασμένα. ΌΧΙ, δεν ισχύει πως ό,τι και να γίνει, ό,τι μαλακία και να πω, όσο σκατά και να σε κάνω να νιώσεις καταβάθος σ'αγαπώ. Είναι το μεγαλύτερο ψέμα που μπορεί να πει κάποιος που σε "αγαπάει" μόνο όπως και όποτε τον βολεύει. Είναι ΨΕΜΑ, είναι ΑΡΝΗΣΗ ΕΥΘΎΝΗΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ γαμημένη αγάπη. Άντε στο διάολο πια όλοι σας. Αν κάνετε την επιλογή να καταστρέψετε εναν άνθρωπο τουλάχιστον να έχετε τα κότσια να το παραδεχτείτε, ΜΑΛΑΚΕΣ.
ΥΓ: αυτή η ανάρτηση έχει τοσο μαύρο και τόσο μίσος που θα μπορούσε άνετα να γραφτεί με αίμα γεμάτο πίσσα στον τοίχο σε κάποιο καταγώγι. Κάντο εικόνα αν τολμάς.
ΥΓ: αυτή η ανάρτηση έχει τοσο μαύρο και τόσο μίσος που θα μπορούσε άνετα να γραφτεί με αίμα γεμάτο πίσσα στον τοίχο σε κάποιο καταγώγι. Κάντο εικόνα αν τολμάς.
Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2015
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






